متن خطبه فدکيه

حضرت زهرا عليهاالسلام پس از معرفى خود در اين قسمت به عنوان دختر رسول خدا، درباره شيوه زندگى مردم در زمان ظهور پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و روش برخورد آن حضرت با اين اوضاع، با استشهاد به آيه «لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنفُسِكُم» (توبه/ 128) مى‏فرمايد: پيامبرى از خود شما برايتان آمد كه آنچه شما را به زحمت مى‏انداخت بر او دشوار بود، نسبت به (خير و صلاح) شما علاقه شديد داشت، و به ايمان‏آورندگان مهربان و دلسوز بود. سپس در تبيين آيه مزبور ادامه مى‏دهد: «... آن حضرت رسالت خويش را ابلاغ و بيم و انذار و اندرز خود را اظهار و از مسلك و روش مشركان بركنار بود، كمر آنان را شكست و حلقوم ايشان را فشرد و با حكمت و پند نيكو، ايشان را به راه پروردگارش دعوت نمود، بت‏ها را شكست و گردن‏فرازان را سركوب كرد تا آنكه جمع ايشان شكست خورده پا به فرار گذاشتند.»

آن‏گاه با اشاره به مسلمانان و حق‏خواهى ايشان در آن دوران سخت ايمان آوردن، مى‏فرمايد: «شما به همراه سپيدرويان پاك‎نهاد، گوياى كلمه اخلاص شديد، و حال آن كه «كنتم على شَفا حُفرةٍ مِن النارِ» (آل عمران/ 103) بر لبه پرتگاه جهنم بوديد. به خاطر ضعف و ناتوانى شما، هر كس از راه مى‏رسيد مى‏توانست شما را نابود كند، جرعه‏اى براى هر تشنه و طعمه‏اى براى هر گرسنه و آتش‏گيره هر شعله‏اى بوديد، زير پاى ديگران له شده بوديد، آب‏هاى گنديده مى‏آشاميديد و برگ درختان مى‏چيديد، ذليل و توسرى خور بوديد.» سپس به آيه «تَخَافُونَ أَن يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ» (انفال/ 26) اشاره مى‏نمايد كه «شما وحشت داشتيد ديگران از اطراف به شما هجوم آورند، و خداوند به واسطه فيض وجود رسول خدا، شما را از آن گرفتارى‏ها نجات داد.»

و سپس اشاره مى‏فرمايد: شما را از كليه گرفتارى‏هاى ديگر نيز در هر زمان رهانيد» و به آيه «كُلَّمَا أَوْ قَدُواْ نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللهُ» (مائده/ 64) استناد مى‏جويد.

پس از فرمايش‏هاى ديگرى، به طرح فتنه‏ها و بروز نفاق‏ها پس از رسول خدا و سرگشتگى مردم و حيرت ايشان مى‏پردازد و با آيه «أَلاَ فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُواْ وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَُمحِيطَةٌ بِالْكَافِرِين» (توبه/ 49) وقايع را شرح مى‏دهد و به پشت سر انداختن قرآن و بازگشت به جاهليت نويدشان مى‏دهد و آن را جايگزين بدى مى‏خواند: «بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلا» (كهف/50) و چنين كارى را خسران تفسير مى‏نمايد: «وَ مَن يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلاَمِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِين» (آل عمران/ 85) و آن‏گاه پس از توضيحات ديگرى از اين واقعه، به مسئله قطعى ارث خويش از پيامبر اشاره كرده، مى‏فرمايد: شما پنداشته‏ايد كه ما ارثى نمى‏بريم؟ «أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُوقِنُون» (مائده/50) آيا از دستورات دوران جاهليت پيروي مى‏كنند؟ براى مردمى كه باور دارند، چه كسى از خداوند بهتر دستور مى‏دهد و داورى مى‏كند؟

سپس مستقيما جانب خطاب را به ابوبكر نموده، مى‏فرمايد: «... اى پسر ابى قحافه! آيا در كتاب خداوند آمده است كه تو از پدرت ارث ببرى و من از پدرم ارث نبرم؟ تو مطلب ناروا و سخن نامناسبى گفته‏اى: «لقد جِئتَ شيئا فريّا» آن‏گاه به وراثت حضرت سليمان از داود عليهماالسلام اشاره فرموده، مى‏گويد: «وَ وَرِثَ سُلَيَْمانُ دَاوُود» (نمل/ 16) و سليمان از داود ارث برد، و به ذكر داستان يحيى بن زكريّا اشاره مى‏فرمايد كه گفت: «... فَهَبْ لي مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوب» (مريم/ 5ـ 6)؛ پروردگارا! از سوى خودت، به جانشينى به من ببخش كه از من و از خاندان يعقوب ارث ببرد.

در ادامه، به آيات ذيل استناد مى‏جويد:«وَ اُوْلُواْ الأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلَى بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ الله» (انفال/ 75)؛ و خويشاوندان برخى نسبت به برخى ديگر در كتاب خدا مقدّم مى‏باشند. «يُوصِيكُمُ اللهُ فِي اَوْلاَدِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الأُنثَيَيْن» (نساء/11) و خداوند درباره فرزندانتان به شما سفارش مى‏كند كه پسر دو برابر دختر سهم ببرد و «اِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالأقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِين» (بقره/ 18) اگر مالى از خود جاى گذاشت، براى پدر و مادر و خويشاوندان به گونه خير و شناخته شده و معروف وصيت كند و اين براى پرهيزگاران كارى درست و شايسته است. و ادامه مى‏دهد: شما پنداشته‏ايد كه من بهره‏اى نداشته، از پدرم ارث نمى‏برم و هيچ رابطه و پيوندى بين ما نيست؛ در همين زمينه، با اقتباس از آيه 67 سوره انعام و آيه 39 سوره هود مى‏فرمايد: «شما خود را نسبت به عام و خاص قرآن، از پدر و پسرعمويم داناتر مى‏دانيد. پس (اين شما و اين فدك كه) همچون شتر مهار كشيده و بار كرده در اختيار شما باشد و روز واپسين و رستاخيز تو و آن (فدك) با هم روبه‏رو خواهيد شد ... «لِكُلِّ نَبَإٍ مُّسْتَقَرٌّ وَ سَوْفَ تَعْلَمُون»؛ «مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيم»؛ هر رويدادى را جايگاهى است و به زودى خواهيد دانست كه بر چه كسى عذاب خواركننده فرود آمده، شكنجه‏اى پايدار وارد خواهد شد. همچون قصّه گناه‏كاران نوح، هم غرق مى‏شويد و هم عذابى جاودانه در انتظارتان است.

آن حضرت از بازگشت مردم پس از رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله شكوه مى‏كند كه «وَ مَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَ مَن يَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللهَ شَيْئًا وَ سَيَجْزِي اللهُ الشَّاكِرِين» (آل‏عمران/144)؛ محمّد صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرستاده كسى است كه پيش از او نيز فرستادگانى آمده‏اند. آيا گر بميرد يا كشته شود شما به گذشته خود برمى‏گرديد؟ و هر كس به گذشته خود برگردد هرگز زيانى به خداوند وارد نياورده است و به زودى خداوند سپاس‏گزاران را پاداش خواهد داد. و فرياد برمى‏آورد: «اى قوم اوس و خزرج! آيا ميراث پدرم بلعيده شود، در حالى كه شما مرا مى‏بينيد و صداى مرا مى‏شنويد و آغاز و فرجام كار به شما برمى‏گردد و زمام امور در دست شماست؟» و با شِكوه از پنهان‏كارى مردم و چشم‏پوشى آنان از حق و انحراف از راه راست، با استناد به آيه «اَلاَ تُقَاتِلُونَ قَوْمًا نَكَثُواْ أَيْمَانَهُمْ وَ هَمُّواْ بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ وَ هُم بَدَؤُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَتَخْشَوْنَهُمْ فَاللهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَوْهُ إِن كُنتُم مُّؤُمِنِين» (توبه/13) مى‏فرمايد: آيا با مردمى كه پيمان‏هاى خود را شكسته و براى بيرون كردن پيامبر تصميم گرفته‏اند نمى‏جنگيد، با آن كه جنگ را آغاز كرده‏اند؟ آيا از آنان مى‏ترسيد با اين كه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسيد، اگر ايمان آورده و دين را باور كرده‏ايد؟ (1)

در ادامه بيانات تند و گزنده خطبه، حضرت زهرا عليهاالسلام رفاه‏طلبى و تمايل به زندگى راحت را عامل اين چرخش دانسته، مى‏فرمايد:«إِن تَكْفُرُواْ أَنتُمْ وَ مَن فِي الأَرْضِ جَمِيعًا فَإِنَّ اللهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ» (ابراهيم/8) اگر شما و همه كسانى كه در روى زمين زندگى مى‏كنند كافر شويد، بدانيد كه خداوند بى‏نياز و ستوده است. و با خشم اظهار مى‏دارد: «اين سخنان خروشى بودند كه از جان برآمد و آهى بودند كه از خشم من برخاستند و از بى‏تابى و توان‏فرسايى من حكايت مى‏كردند ...

آنچه را شما انجام مى‏دهيد پيش‏روى پروردگار است و او ناظر و بينا: «وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ» (شعراء/227) و به زودى ستمکاران خواهند دانست به چه جايگاهى بازگشت مى‏كنند! و ادامه مى‏دهد: «من دختر پيامبر، هشداردهنده شمايم كه شما را از عذاب سرسخت پيش ‏رويتان بيم مى‏داد. «فاعلَموا إِنَّا عَامِلُونَ وَانتَظِرُوا إِنَّا مُنتَظِرُون» (اقتباس از آيات 121 و 122 سوره هود)؛ پس هر كارى مى‏خواهيد انجام دهيد كه ما هم كار خود را انجام خواهيم داد و چشم به راه باشيد كه ما هم منتظريم.

در اين فراز از سخن، ابوبكر با دل‏جويى و آرامش تلاش مى‏كند تا حضرت را از خشم فرونشاند و در عين حال، حكم خويش را در مورد «فدك» و اموال باقى مانده از رسول خدا ابراز نمايد؛ مى‏گويد: «ما آنچه را كه شما در نظر داريد، در راه خريد اسلحه و ساز و برگ جنگى خرج كرده‏ايم تا به وسيله آنها، مسلمانان با كافران هماورد باشند.» آن‏گاه در اين تصميم‏گيرى به اجماع عموم مسلمانان تكيه كرد و از اين كه نمى‏تواند خلاف دستور پيامبر كارى كند و بايد اين اموال به ولىّ پس از وى سپرده شود، از اموال شخصى خويش پيش‏كش كرده، مى‏گويد: در آنچه در اختيار شخص من است و از اموال من به شمار مى‏رود، هر دستورى كه بفرماييد اجرا مى‏شود. آيا شما صلاح مى‏دانيد كه من در اين مورد، خلاف پدرت حضرت رسول صلى‏الله‏عليه‏و‏آله عمل كنم؟

در اين هنگام، حضرت زهرا عليهاالسلام به خروش آمده، مى‏فرمايد: «سبحان الله! ... هيچ‏گاه رسول خدا از كتاب خدا روى‏گردان و نسبت به احكام او مخالف نبود، بلكه پيرو قرآن و سوره‏هاى آن بود. آيا شما با نيرنگ و فريب، اجماع كرده، بهانه‏اى دروغين بر او بسته‏ايد؟» و سپس به قرآن اشاره نموده، مى‏فرمايد: «اين كتاب خدا، كه داورى دادگر است و بيان آن حل و فصل مى‏كند، مى‏فرمايد: درخواست زكريّا از خداوند آن بود كه به او فرزندى بدهد و گفت: «يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوب» (مريم/6) و «وَ وَرِثَ سُلَيَْمانُ دَاوُود»(نمل/16) آن فرزند وارث من و آل يعقوب باشد و سليمان از داود ارث برد.

بنابراين، خداوند متعال در آنچه توزيع و تقسيم كرده، سهم هر كسى را تعيين و مقدار واجب و حتمى از ميراث را مشخص ساخته است. سهم پسران و دختران را به‏ گونه‏اى واضح و روشن بيان داشته، بهانه‏جويى ياوه‏سرايى را باطل ساخته و از بدگمانى و شبهه افراد وامانده در آينده جلوگيرى نموده است. نه، چنين نيست: «بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُون» (يوسف/18)؛ بلكه شما خودتان را گول زده و نفوس شما كارى (قبيح) را برايتان با جلوه‏اى زيبا نمايش داده‏اند. و من بردبارى و صبرى نيكو خواهم كرد و بر آنچه شما توصيف مى‏كنيد، از خداوند كمك مى‏جويم.»

در اينجا نيز ابوبكر به اين بهانه كه خلافت را مردم به گردن وى انداخته‏اند و بر آنان مستبدّانه حاكم نشده، مسلمانان را به داورى بين خود و حضرت فرامى‏خواند.

حضرت در آخرين فراز، با دلى آكنده از غم، مردم را به تدبّر در قرآن فراخوانده، مى‏فرمايد: «اى مردم كه شتابان به گفتار باطل روى آورده، كار زشت زيانبار را با ديده اغماض نگريسته، آن را پذيرفته‏ايد! «أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا»(محمد/24) آيا در قرآن انديشه نمى‏كنند (نمى‏كنيد) يا اين كه بر دل‏هايشان (دل‏هايتان) قفل است؟ نه چنين است، «بَل رَانَ عَلى قلوبِكم» (اشاره به آيه 14 مطفّفين)، بلكه كارهاى زشتتان بر دل‏هايتان نقش بسته، گوش‏ها و چشم‏هايتان را فراگرفته است. به چه جاى بدى برگشتيد و به چه وضع بدى گرفتار شده‏ايد! به چيز بدى اشاره كرده‏ايد و به معاوضه نامناسب و بدى رضا داده‏ايد! به خدا سوگند! هنگامى كه پرده‏ها به يك سو زده شوند بارش را سنگين و پيامدش را خطرناك خواهيد يافت و زيان و ضرر به دنبال خواهد داشت.

سپس در آخرين فرمايش‏هاى خويش، با تكيه بر دو آيه از قرآن كريم، مى‏فرمايد: «وَ بَدَا لَهُم مِنَ اللَهِ مَا لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ»(زمر/47)؛ «وَ خَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُون» (غافر/78)؛ و از پروردگارتان آنچه را كه حساب نمى‏كرديد و به ذهنتان نمى‏آمد، برايتان آشكار خواهد شد و در آن هنگام، آنها كه بر باطل هستند، زيان خواهند ديد. و در انتها، با سرودن اشعارى خطاب به رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله، به منزل برگشت. (2) 

در اين گفت‏وگو، حق‏خواهى و ادعاى مالكيت زمينى مطرح است كه غصب آن نقطه آغاز حمله به شخصيت معنوى و مادى اهل بيت عليهم‏السلام بود و نشان از موضع‏گيرى مستبدّانه خليفه چند روزه در برخورد با هر نوع مخالفت در مقابله با خلافت جديد داشت و از اين‏رو، قدرتمندترين و سرشناس‏ترين مخالفان به عنوان اولين مقابله‏گران سقيفه را انتخاب كرد تا همه مسلمانان پس از آن عبرت گرفته، توان هر نوع سركشى و تمرّدى را از دست بدهند. بدين‏روى، حضرت زهرا عليهاالسلام به عنوان مدافع امامت حضرت على عليه‏السلام و حق ارث خويش، بايد به چيزى استناد كند كه فصل‏الخطاب همه رويارويى‏ها بوده و غير قابل انكار باشد. او به قرآن مجيد استناد كرده، مضمون كامل كلام را در اقتباس يا استشهاد از آيات برمى‏گزيند و اين، هم به معناى اعلام يك رويارويى باطنى و درونى با عنصر حكومتى حاضر است و هم به معناى كشف موضوع پشت سر انداختن قرآن توسط حاكمان وقت، و همه مسلمانان را به تأمّلى سخت بر تفسير مجدّد آيات دعوت مى‏نمايد.

علاّمه سيد شرف الدين در تحليل مفصّلى از اين خطبه، به رموز تفسيرى آن پرداخته، چگونگى تفسير هر يك از آيات مطرح شده را بيان مى‏نمايد. وى در بخشى از اين تبيين آورده است: «ببينيد چگونه در آغاز، بر اثر گذاردن پيامبران، به دو آيه مربوط به داود و زكريّا عليهماالسلام، به صراحت در ارث‏گذارى آن دو استدلال مى‏كند، و به جان خود سوگند كه آن حضرت بر خلاف ديگر كسانى كه مدت‏ها پس از نزول قرآن پا به عرصه گيتى نهاده‏اند، ارث را در اين آيات شريفه مربوط به ارث حكمت و پيامبرى دانسته، نه ارث در اموال، و معناى مجازى را بدان دليل بر معناى حقيقى مقدّم داشته كه نسبت به فهم آيات قرآن داناتر و اعلم بوده كه اگر اين تصرف و دخالت در معناى حقيقى لفظ بدون دليل جايز بود، ابوبكر و يا ديگر كسانى كه در آن روزها طرفدار او بودند نيز مى‏توانستند بدين‏گونه پاسخ حضرت زهرا عليهاالسلام را بدهند؛ با اين كه آنان چنين پاسخى را به آن حضرت ندادند. علاوه بر اين، در اينجا قرائت ديگرى نيز موجود است كه مى‏گويد: مقصود از ارث، ارث در اموال است.»(3)

پس از استدلال به آيات مربوط به ارث پيامبران، حضرت به عموم آيات مربوط به ارث و عموم آيه «وصيت» استدلال نموده و تخصيص اين آيات را بدون دليل شرعى از كتاب و سنّت، كارى زشت برشمرده، با لحن و بيان كوبنده‏اى اين تخصيصِ بى‏جهت را بر آنان ايراد گرفته، چنين فرمود: «آيا خداوند درباره شما آيه مخصوصى نازل كرده كه پدرم را با آن آيه از اين عموم خارج كرده باشد.» و با اين استفهام انكارى، وجود مخصّص را در قرآن مجيد نفى كرده، آن‏گاه مى‏فرمايد: «و يا آن كه شما از پدرم و از پسرعمويم، در فهم عموم و خصوص قرآن آگاه‏تر و داناتريد؟»

با اين پرسش توبيخى، وجود مخصّص را در سنّت، بلكه مطلق وجود مخصّص را منتفى دانسته است؛ زيرا اگر مخصّصى وجود مى‏داشت رسول خدا و يا جانشين آن حضرت به او فهمانيده، بيان مى‏كردند و نمى‏توان گفت كه آنان نمى‏دانستند و از وجود مخصّص خبر نداشتند و يا در بيان اين مسئله به آن‏ حضرت كوتاهى كرده‏اند؛ زيرا در آن صورت، تفريط و اهمال در بيان حكم الهى و كتمان حق و وادار كردن به جهل و در معرض بازداشتن او از جدال و درگيرى و كينه‏توزى و دشمنى بى‏جهت و بيهوده لازم مى‏آيد كه همگى اينها در مورد پيامبران الهى و جانشينانشان محال و ممتنع مى‏باشند.»

وى سپس نتيجه‏گيرى نموده، مى‏گويد: «براى حضرت زهرا، فقط يك راه و يك سخن باقى مانده است كه با گفتن آن كلمه، غيرت آنان را برانگيخت و با بلاغت و رسايى هرچه تمام‏تر در گفتارش، جوش و خروش در آنان ايجاد كرد و آن جمله اين بود كه فرمود: "... يا اين كه مى‏گوييد: اهل دو آيين از يكديگر ارث نمى‏برند!" كه مى‏خواست با اين جمله، بفهماند عموم آيه ارث با آنچه شما ادّعا مى‏كنيد، تخصيص نمى‏خورد، مگر اين كه بخواهيد به جمله آن حضرت كه فرمود: "اهل دو ملت و دو آيين مختلف از يكديگر ارث نمى‏برند." استناد كنيد و بنابراين، آيا به چنين كلامى لب مى‏گشاييد و چنين جمله‏اى را خواهيد گفت؟ آيا مى‏توانيد بگوييد كه من از امّت اسلامى نيستم و در زمره مسلمانان به شمار نمى‏آيم و از اين نظر، حق ارث ندارم و با اين حساب، براى كار خود، كه مرا از ارث محروم ساخته‏ايد، حجت و دليلى داريد كه در اين صورت، بايد گفت: «اِنّا لِلّه و اِنّا اِليهِ راجعونَ».»(4) 

علاّمه امينى نيز در تحليلى از اين خطبه، بر آيات وارد شده تفسيرى نموده‏اند كه «معلوم است كه حقيقت ميراث عبارت از انتقال مال موروث به وارث پس از مرگ او به حكم خداوند متعال است. حمل آيه بر علم و نبوّت ـ چنان ‏كه اهل سنّت انجام داده‏اند ـ بر خلاف آيه شريفه است؛ زيرا نبوّت و علم به ارث نمى‏رسند. نبوّت داير مدار مصالح عمومى است و از روز نخست آفرينش، در پيشگاه پروردگار مشخص و معيّن گشته و خداوند داناتر است كه رسالت و مأموريت خود را در چه كسى و در چه جايى قرار دهد؛ نسبت و وراثت دخالتى در آن ندارد. همان‏گونه كه دعا و درخواست از خداوند اثرى براى گزينش و اختيار الهى ندارد، علم نيز متوقف بر آموزش و فراگيرى است و مربوط به كسى مى‏شود كه خود را در معرض آن قرار دهد.

علاوه بر اين، زكريّا عليه‏السلام از خداوند درخواست كرد كه از فرزندانش كسى را وارث او قرار دهد كه وجود وى مانع و حاجب از ديگر افراد خويشاوند و فاميل و پسر عموهايش باشد و اين ممنوعيت تنها با ميراث اموال مناسبت دارد و معنا ندارد كه بخواهد موالى و خويشاوندانش را از علم و نبوّت مانع شود.

وى در ادامه مى‏گويد: «نكته ديگر اين كه شرط كرد كه اين ولى و وارث مورد پسند باشد، در آنجا كه گفت: «واجعلهُ ربِّ رضيا»،(مريم/6) و اين درخواست پسنديده بودن با نبوّت و رسالت سازگار نيست؛ زيرا عصمت و تقدّس در ويژگى‏هاى نفسانى و ملكات روحى هيچ‏گاه از پيامبران جدا نيست و بنابراين، درخواست اين خصوصيت بى‏معنا و بيهوده است.

... و اما اين كه حكم مخصوص حضرت رسول باشد، اين سخن مستلزم آن است كه عموم آيات ارث را تخصيص بزنيم؛ مانند آيات «يُوصِيكُمُ اللهُ فِي اَوْلاَدِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الأُنثَيَيْن» (نساء/11)؛ «وَ أُوْلُواْ الأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ الله» (انفال/75)؛ «إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالأقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوف.» (بقره/180)

قرآن مجيد را جز با دليل ثابت و مسلّم نمى‏توان تخصيص زد و خبر واحدى كه عمل به ظاهر آن به خاطر مخالفتش با سيره تمام پيامبران گذشته امكان ندارد، نمى‏تواند مخصّص عموم آيات ارث باشد.(5)

ابن ابى الحديد نيز ضمن ذكر رواياتى مى‏نويسد: «مردم مى‏پندارند كه نزاع فاطمه با ابوبكر در دو چيز بوده: در ميراث و در نحله. من در احاديث يافتم كه آن حضرت در مسئله سومى با او نزاع داشته و ابوبكر او را از آنها نيز منع كرده بود كه عبارت بود از سهم ذوى القربى.»(6)  

علاّمه مظفّر در دلائل الصدق آورده است: «حضرت زهرا حق چهارمى نيز داشت كه مربوط به خمس غنايمى بود كه پس از پيامبر حادث مى‏گرديدند؛ چون ابوبكر، همان‏گونه كه خمس اهل بيت عليهم‏السلام را ـ كه در زمان رسول خدا (مانند خمس خيبر) مالك شده بودند ـ گرفته بود، آنها را از خمس غنايمى كه پس از آن حضرت حادث شده بود نيز منع كرد و حضرت زهرا عليهاالسلام درباره آنها نيز با او به نزاع پرداخت و اخبار در اين مورد بسيارند.»(7)   

پي‎نوشت‎ها:

1- علاّمه مجلسى ذيل اين بخش از خطبه مى‏فرمايد: «در بين مفسّران مشهور است كه اين آيه درباره آن عده يهوديانى نازل شد كه پيمان خود را شكستند و با احزاب همكارى كردند و تصميم گرفتند حضرت رسول را از مدينه بيرون كنند و به پيمان‏شكنى و جنگ پرداختند.» و ادامه مى‏دهد: «همچنين گفته شده است كه درباره مشركان قريش و اهالى مكّه نازل شده كه پيمان خود را با پيامبر و مؤمنان، كه قرار گذاشته بودند با دشمنان آنان همكارى نكنند (صلح حديبيه)، شكستند و قبيله "بنى‏بكر" را عليه "خزاعه" يارى كردند و تصميم گرفتند حضرت را از مكّه بيرون كنند. اينان در "دارالندوه" گرد آمدند و شيطان، كه به صورت پيرمرد نجدى بر آنان ظاهر شده بود، آن‏ها را راهنمايى كرد ... .» در واقع، از آن زمان دشمنى و مخالفت با رسول خدا را آغاز نمودند و جنگ بدر و پيمان‏شكنى را از اين زمان شروع كردند.

اما مقصود حضرت زهرا عليهاالسلام از مردمى كه عهد و ميثاق خود را شكستند، يا همان‏هايى هستند كه در آيه شريفه از آنان نام‏برده شده است كه در اين صورت، بيان‏كننده وجوب جنگ با غاصبان خلافت و ربايندگان حق آن حضرت است كه پيمان و عهدى را كه با رسول خدا در مورد وصيت آن حضرت و نسبت به خويشاوندان و اهل بيتش بستند، نقض كردند؛ همان‏گونه كه خداوند قتال با پيمان‏شكنان قريش را واجب فرموده بود، و يا اينكه مقصود حضرت زهرا عليهاالسلام جنگ با غاصبان حق اهل بيت عليهم‏السلام است و مقصود از پيمان‏شكنى آنان نقض همان عهدى بود كه با رسول خدا بسته بودند كه از آن حضرت اطاعت كرده، پيرو اوامر و نواهى او باشند و در باطن با او دشمنى نكنند، اما اين عهد و پيمان را شكستند و به دستورات آن حضرت عمل نكردند و مقصود از «اخراج رسول» اخراج كسى است كه همچون پيامبر و نفس آن حضرت و جانشين او در دستورات و اوامر و نواهى است كه او را از مقام خلافت بيرون كرده، دستورات حضرت را در مورد اهل بيتش ناديده گرفتند، كه در اين صورت، ذكر آيه قرآن در ضمن فرمايش حضرت زهرا عليهاالسلام يك نحوه اقتباس از قرآن مجيد است. (محمّدباقر مجلسى، پيشين، ج 8، ص 109.)

2- قد كانَ بَعْدَكَ انباءٌ و هَنبثَةٌ                            لو كُنتَ شاهدها لم تكبر الخَطْبُ

انّا فقدناك فَقْدَ الارضِ و اِبلها                            واختَلَّ قومُك فاشْهَدْهم و قد نكبوُا

و كُلُّ اهلٍ له قربى و منزلةٌ                              عِند الالهِ على الاَدنَينِ مقتربٌ

اَبدَتْ رجالٌ لنا نجوى صُدورِهم                          لمّا مَضَيتَ و حالَتْ دونكَ التُّربُ

تجَهَّمَتْنا رجالٌ واستُخِفَّ بِنا                               لما فقدِتَ و كُلُّ الارضِ مَغتَصَبٌ

و كُنتَ بَدرا و نورا يُستَضاءُ به                            عليك تُنْزَلُ مِن ذِى‏العزَّةِ الكُتُبِ

و كان جبريلُ بالآياتِ يُؤنِسنا                              فَقَد فُقِدْتَ فَكُلُّ الخيرِ مُحتَجِبٌ

فليتَ قبلَكَ كانَ الموتُ صادَفَنا                          لمّا مَضَيْتَ و حالَتْ دونَ الْكُتبُ

انّا رُزِئنا بما لم يُزْرَءْ ذُوشَجَنٍ                             مِن البَريّةِ لاعجمٌ و لا عَرَبٌ.

16. سيّد شرف‏الدين عاملى، النص و الاجتهاد، ص 103ـ 109.

17. همان.

18. عبدالحسين احمد الامينى النجفى، الغدير فى الكتاب و السنّه و الادب، بيروت، دارالكتب العربى، 1397 ق، ج 7، ص 190ـ 197.

19. ابن ابى الحديد، پيشين، ج 16، ص 230ـ 231.

20. محمّدحسن مظفّر، دلائل الصدق؛ دراسة علمية عن الدلائل، مرتضى الحكمى، قاهره، دارالعلم، 1396، ج 3، ص 75.

منبع:

مجله بانوان شيعه، ش 4، معصومه ريعان

نظریه جدید فوکویا ما در مورد شیعه

وارن بافت  ( Warren Buffet) ميلياردر آمريكائي  31 ميليارد دلار وقف امور خيريه كرده است .

در زير بعضي از خصوصيات زندگي او را ميخوانيد :

1-  او در سن يازده سالگي اولين سهم از بورس سهام را خريداري كرد و از اين متأسف است چرا زود تر اينكار را نكرده.

2- در سن 14 سالگي اولين مزرعه خود را از پولي كه از محل رساندن روزنامه به خانه ها ذخيره كرده بود خريداري كرد.

3- او هنوز در خانه كوچك سه اتاق خوابه خود در اوماها زندگي ميكند كه در پنجاه سال قبل پس از ازدواجش خريداري كرده

4- خودش اتومبيل خود را ميراند و راننده و محافظي ندارد.

5- با وجود اينكه صاحب بزرگترين شركت هواپيمائي خصوصي است هيچكاه با هواپيماي خصوصي سفر نميكند .

6- شركت او بنام شركت يوركشاير هاتاوي و داراي 63 شركت وابسته است . او فقط در سال يك نامه به اين شركت مينويسد و در آن برنامه خود را براي سال مشخص ميكند  و هرگز جلسات يا سميناري برقرار نميكند و توصيه  او به مديران شركت هايش اين است كه :

       توصيه 1 : هرگز پول سهامداران خود را حيف و ميل نكنند .

       توصيه 2-  هركز توصيه اول را فراموش نكنند .

7- هرگز در انجمن ها و مؤسسات اجتماعي بزرگ شركت نميكند . سرگرمي او در اوقات فراغتش اين است كه بخانه برود و بعد از درست كردن يك كاسه بزرگ ذرت بو داده  به تماشاي تلويزيون بپردازد.

8 – بيل كيتز ثروتمند ترين فرد جهان و صاحب ميكروسافت پنج سال پيش براي اولين باز تصميم گرفت با وي ملاقاتي كند و  فكر ميكرد چون با وي هيچ سنخيتي ندارد براي اين ديدار فقط نيم ساعت وقت گذاشته بود ، ولي وقتي بديدن او رفت ملاقات آنان مدت ده ساعت طول كشيد و بيل كيتز از آن ببعد مرتب بديدن او ميرود .

9- هيچگاه تلفن همراه با خود ندارد و در روي ميز كارش نيز هيچ كامپيوتري وجود ندارد .

سفارش او به جوانان اين است كه :

از كارتهاي اعتباري حذر كنید و خودتان پول خود را ذخيره و از آن مراقبت نمايید. و بدانید كه :

الف – اين پول نيست كه انسان را ميسازد بلكه انسان است كه پول را ميسازد .

ب- هرچه ميتوانید ساده زندگي كنید.

ج – هرگز منتظر راهنمائي ديكران نباشید خودتان راه خود را پيدا كنید .

د – از تجملات دوري كنید و فقط چيز هائي را كه حقيقتاً نياز دارید خريداري كنید .

ه – نگذارید ديگران براي شما تصميم گيرندُ خود تصميم بگيرید چون اين زندگي متعلق بخودتان است .

آيا میدانستید ؟

·        که تقريباً ٣٠٠ متر مكعب گاز هليم میتواند يك انسان را  از روي زمین بلند كند

·        آيا میدانستید که كرمهاي ابريشم در پنجاه وشش روز هشتاد و شش هزار برابر خود غذا میخورند

·        آيا میدانستید که تیز پروازترين حیوانات جهان پرندگانی هستند كه  پرستوك دم خاردار « نامیده میشوند » ، كه در آسیا زندگي میكند پرستوك قادر است با سرعتي بیش از صد و شصت كیلومتر در ساعت پرواز كند و با بالاترين میزان سرعت يك قطار سريع السیر رقابت كند

·        آيا میدانستید که كره مريخ با سرعت ٢۴٠ كیلومتر درساعت به دور خورشید میچرخد

·        که ھرچه از مركز زمین فاصله بگیريم نیروي جاذبه كمتر مي شود، در نتیجه وزن كاھش مي يابد ، وزن فردي که در خط استوا ايستاده از وزن ھمین شخص در قطب شمال و جنوب كمتر است زيرا در خط استوا زمین بر آمده تر و در قطب ھموارتر است اين تفاوت وزن حدود پنج درصد است

·        که ظروف پلاستيكي تقريبا پنجاه ھزار سال در برابر  تجزيه و فساد مقاومند

·        كه رشد كودك در بهار بیشتر است

·        که يك چهارم خاك روسیه در سال پوشیده از برف است

·        حس بويايي مورچه با حس بويايي سگ برابري میكند

·        که هورمون - PYY مسئول چاقي است . در تحقیقات مشخص شده است که میزان اين ھورمون در افراد چاق يک سوم افراد معمولي است و  چنانچه اين هورمون به افراد چاق تزريق شود اشتهاي انان کاهش مي يابد

·        كه موش دو پا افريقائي ، بي آنکه سرش را برگرداند ، مي تواند پشت سرخود را ببیند اين جانور از میدان ديد برابر سیصد و شصت درجه ، برخوردار است

·        که زمان بارداري فیل به ٢ سال مي رسد

·        که جنگ جهاني دوم خونین ترين جنگ بوده كه در آن حدود پنجاه و شش میلیون نفر جان باختند

·        که مساحت سطح کره زمین۵١۵ میلیون کیلومتر مربع است .با مقايسه با مساحت وسعت ايران میتوان نتیجه گرفت که ايران  ۳۲% از سطح زمین را تشکیل  میدهد

·        که طولاني ترين دوران پادشاھي بر اساس مدارك تاريخي متعلق به پادشاه مصر میباشد كه تقريبا از دو ھزارو سیصد سال پیش از میلاد در زماني كه نوزادي بیش نبود تاج گذاري كرد و سلطنت او نود و چهار سال بطول انجامید

·        که در حال حاضر بیش از۶ میلیون اختراع وجود دارد که توماس اديسون با  ۱۰۹۳اختراع رکورد را در دست دارد

فاعتبروا یا اولی البصار!!

تصاویر زیر مربوط به ۵ عضو (۴ خواهر و یک برادر) یک خانواده کرد ترکیه ای می باشد که از بدو تولد بر روی ۴ دست و پا راه میروند. سن این ۵ نفر ۱۸ تا ۳۴ سال می باشد. برخی از دانشمندان نارسایی مغزی را دلیل ۴ دست و پا راه رفتن این خانواده می دانند. بنا بر نظر برخی از محققان این رفتار بیشتر به یک تکامل معکوس می ماند تا یک نارسایی مغزی. آنها امید وارند که از این طریق بتوانند نکات مبهم تکامل انسانی را دریابند

آه ازین افکار سودایی ما
آه از این آزاد زندانی ما
ما به دنیا دنی خو کرده ایم
پشت بر حق و به بد خو کرده ایم
ما برادرهای ناباب توایم
ظاهرا سرمست و بی تاب توایم
چند ساعت ما به تو پرداختیم؟
یا به ماشین های نو پرداختیم!!
ما تورا با بر رهگذر بفروختیم
بی ادب بودیم و آخر سوختیم
هرچه فرمود آن پدر: ای بچه ها
هوش دارید و بترسید از خدا
ما به خود نازیده ایم و گفته ایم:
ای پدر هشیار..نی که خفته ایم
لاجرم یوسف اسیر چاه شد
قاری قرآن اسیر جاه شد
حال گرد قصر یوسف در طواف
اشک ریزانیم گرم اعتراف

خویش را در اشتباه انداختیم

یوسف قرآن به چاه انداختیم

ای رقیم کهف حکمت هوشدار
دست از قرآن و عترت بر مدار

 الهی در طبیعت!!!

هفت نصیحت مولانا

گشاده دست باش، جاري باش، كمك كن

 (مثل رود)

باشفقت و مهربان باش (مثل خورشيد)

اگركسي اشتباه كردآن رابپوشان (مثل شب)

وقتي عصباني شدي خاموش باش (مثل

 مرگ)

متواضع باش و كبر نداشته باش (مثل خاك)

بخشش و عفو داشته باش (مثل دريا )

اگرمي خواهي ديگران خوب باشند خودت خوب

 باش (مثل آينه )

ای  برتر از قياس و خيال و گمان و وهم...

و زآنچه ديده ايم و شنيده ايم و خوانده ايم

 ما همچنان در اول وصف تو مانده ايم

رئيس بخش حديث دانشگاه الازهر مصر درباره روش جديد محرم شدن مرد و زن در محيط هاي اداري فتوائي داده كه پارلمان مصر را به صحنه انتقادات تند نمايندگان فراكسيون « اخوان المسلمين » به الازهر تبديل كرده است . به گزارش العربيه دكتر عزت عطيه رئيس بخش حديث الازهر فتوا داده است اگر دو همكار (يك زن و يك مرد) در يك اتاق كه درب آن توسط فردي جز آنها باز نمي شود كار مي كنند بخواهند بين آنها محرميت ايجاد شود زن مي تواند پنج بار از شير خود به همكار مرد خود بدهد و بدين ترتيب آنها با هم محرم و حضورشان در يك اتاق شرعي مي شود. براساس اين فتواي عجيب درصورتي كه اين عمل انجام شود زن مي تواند چهره و موهاي خود را به مردي كه شيرش را خورده است بنماياند. وي البته اين را هم گفته است كه چنين محرميتي بايد به صورت رسمي و كتبي ثبت شود.

تو ناظر هستی به من!!

شهادت لیله القدر هستی... تسلیت باد

« دُرّ عفاف »

هفت گردون را،یگانه شمس اظهرفاطمه(س) است
کهکشان راه دین را بدر انور فاطمه(س) است

دُرّ دریای کرامت گوهر بحر عفاف
بحر هستی را فقط یکدانه گوهر فاطمه(س) است

شاخ طوبای نبوّت گوهر آویز است از او
بر گلستان ولا صد برگ احمر فاطمه(س) است

گلشن ختم رُسل را گلبن حجب حیاست
ارغوان و یاس و نسرین پیمبر فاطمه(س) است
نزد اصحاب کساء چون جان شیرین جاگرفت
رکن ایمان را گرامی شاخه و بر فاطمه(س) است

هردو عالم را به یمن مقدمش آراستند
زیب هستی جان نثار راه داور فاطمه(س) است

جان شیرین پدر امّ ابیها شد خطاب
حافظ دین خدا همراه همسر فاطمه(س) است

مهربان یار، وصی خاتم پیغمبران
غمگسار و یاور سقّای کوثر فاطمه(س) است

بیاد پدر....

آنکه دستگیری برای خدا را به ما آموخت!!

او تا کنون پنج بار به اتهام توهین به جمعیت مسلمان فرانسه محاکمه شده است.

بریژیت باردوی هفتاد وسه ساله فرانسوی تا کنون چهار بار به جرم فعالیتهای تحریک آمیز برای ایجاد نفرت نژادپرستانه و همچنین اظهارات ضد اسلامی و ضد مسلمانان مجرم و به پرداخت جریمه محکوم شده است.

خانم باردو پس از کناره گیری از صنعت سینما در دهه 1970 به انجمنهای دفاع از حقوق حیوانات پیوست و به یکی از سرشناس ترین فعالان حقوق حیوانات تبدیل شد.

او همچنین به اظهارنظر و موضعگیری های تند علیه جمیعت مسلمان فرانسه شهرت دارد.

این بار او به خاطر نامه ای محاکمه شد که سال گذشته در انتقاد از عید قربان مسلمانان به نیکولا سارکوزی وزیر کشور آن زمان و رئیس جمهور کنونی فرانسه، نوشت.

در این نامه که بعدها از سوی بنیاد بریژیت باردو هم منتشر شد آمده بود وی از حضور و تأثیر مسلمانان در کشورش خسته شده است و مسلمانان را باعث ویرانی فرانسه می داند.

بریژیت باردو در این نامه از رسم قربانی کردن گوسفندان و دیگر احشام در مراسم عید قربان انتقاد کرده و نوشته بود فرانسه را کسانی اشغال کرده اند که گوسفندان را قتل عام می کنند، علیه همجنسگرایان کتاب منتشر می کنند و مهاجرت غیرقانونی و بیکاری را رواج می دهند.

خانم باردو در آن نامه از مسلمانان خواسته بود قبل از ذبح احشام به آنها داروی بی حسی تزریق کنند.

به دنبال انتشار این نامه، یکی از گروههای ضد نژادپرستی در فرانسه از این هنرپیشه به دادگاه شکایت کرد.

دادیاری که این بار به پرونده بریژیت باردو رسیدگی و علیه او اقامه دعوی کرد گفته بود که از محاکمه پی در پی او به خاطر اظهارات خصمانه اش علیه مسلمانان و فعالیتهایش در جهت ترویج نژادپرستی خسته شده و این بار به دنبال مجازات سنگین تری برای اوست.

فرانسه اقامتگاه پنج میلیون مسلمان است که هشت درصد جمعیت این کشور را تشکیل می دهند و بزرگترین جامعه مسلمان اروپا محسوب می شوند.

قوانین ضد نژادپرستی در فرانسه مانع ترویج فعالیتهای تحریک آمیز نژاد پرستانه است و با هر گونه فعالیت علیه ادیان در این کشور مقابله می شود.

                                              مهدی آیت الله زاده اردبیلی

صفر در ریاضیات باطن هستی اعداد است و در مقوله ریاضیات اعداد به‌صورت مثبت و منفی از

صفر به‌وجود می‌آیند و یا از بین می‌روند؟

ناظری که فقط یک طرف هستی را می‌بیند، از طرف دیگر هستی بی ‌خبر است. ناظری که تنها

اعداد مثبت را می‌بیند، از وجود اعداد منفی بی ‌خبر است. از منظر نگاه او اعداد منفی ناپدیدند و یا

هیچ انگاشته می ‌شوند. برعکس ناظری که فقط اعداد منفی را می‌بیند، از وجود اعداد مثبت بی‌خبر

است و از دید او اعداد مثبت ناپدیدند و یا هیچ به حساب می‌آیند. اما ناظری که به‌جای تمام ناظران

متضاد هستی در نظر گرفته می‌شود، یکتانگر است و از دید او اعداد مثبت و منفی از صفر به‌وجود

می‌آیند و در یک روند قانونمند از بین می‌روند، این ناظر به‌عبارتی ناظر صفر هستی نامیده می‌شود.

بنابراین ناظر صفر فرایند کلانی را نظاره‌گر است که براساس آن، صفر به مجموعه صفرها تجزیه شده و

سپس از صفری جفت اعداد مثبت و منفی به‌وجود می‌آیند و سرانجام به دو هستی متضاد، یکی

مجموعه اعداد منفی و دیگری مجموعه اعداد مثبت تجزیه می‌شوند.

یعنی از عالم صفر، دو عالم متضاد هستی اعداد مثبت و منفی به‌وجود می‌آیند که حالت تقارن کامل

اعداد جبری است و این فرایند به‌صورت معکوس انجام می‌شود. به‌طوری‌که جزءهای مثبت و منفی

دو عالم متضاد اعداد جفت شده و مجموعه جفت‌های متضاد اعداد را به‌وجود می‌آورند و درنهایت تمام

اعداد صفر شده و نابود می‌شوند.

نقطه در هندسه

نقطه هندسی باطن هستی اشکال است و بعد ندارد ولی فصل مشترک تمام ابعاد در تمام جهات

است. اما در ظاهر هر نقطه منشأ پیدایش تمام تمام اشکال هندسی است. به‌طوری‌که تمام خطوط و

سطوح و حجم‌ها در جهات متضاد از مجموعه نقاط تشکیل یافته است.

بنابراین ناظر صفر می‌بینید که در فضای تهی، نقطه به مجموعه نقاط تجزیه شده و سپس از هر

مجموعه نقاط، جفت خطوط و سطوح و حجم‌ها در جهات متضاد به‌وجود می‌آیند و بالاخره به دو هستی،

یکی به مجموعه خطوط و سطوح و حجم‌های مثبت و دیگری به مجموعه خطوط و سطوح و حجم‌های

منفی تجزیه می‌شوند. یعنی در فضای تهی از نقطه، دو فضای متضاد مثبت و منفی به‌وجود می‌آیند.

این حالت تقارن کامل اشکال هندسی و نقطه برگشت‌پذیر است. از اینجا به بعد برعکس روند پیش گفته

رخ می‌دهد و اشکال هندسی از بین رفته و به عالم نقطه در فضای تهی تبدیل می‌شوند. نتیجه

این‌که در فضای تهی، از نقطه دو فضای متضاد مثبت و منفی اشکال در جهات مختلف به‌وجود آمده و

از بین می‌روند. خواص متضاد و نابودی خواص متضاد از خاصیت صفر هستی یا نیستی ناشی می‌شوند.

اگر دو چیز درهم ادغام شده و یک چیز واحد را تشکیل دهند، خواص متضاد آنها صفر شده و ناپدید

می‌شوند، اما وقتی یک چیز واحد از هم جدا می‌شوند، به دو چیز جزئی با خواص متضاد تبدیل می‌شوند.

در پیدایش خواص متضاد الکتریکی، ذره الکترون با خاصیت بار الکتریکی منفی در مقابل ذره پروتون با

خاصیت بار الکتریکی مثبت بر اثر متلاشی شدن ذره نوترون با بار الکتریکی صفر (خنثی) پدیدار می‌شود.

برعکس در نابودی خواص متضاد الکتریکی اگر دو ذره الکترون منفی و پروتون مثبت درهم ادغام و یکی

شوند، تبدیل به ذره نوترون با خاصیت الکتریکی صفر می‌شود.

نتیجه این‌که از خاصیت صفر، دو خاصیت متضاد هستی به‌وجود می‌آیند و برعکس از ترکیب آنها دو

خاصیت متضاد از بین رفته و به صفر تبدیل می‌شود. اگر پس از شکافته شدن ذره نوترون به دو ذره الکترون

و پروتون که بین آنها فاصله افتاده و خلأ ایجاد می‌شود، این دو ذره الکترون و پروتون را با هم ذره واحدی

با خاصیت جدید اتم هیدروژن بنامیم، در این حال نیز بار الکتریکی اتم هیدروژن صفر است.

ولی اگر جسمی به جرم M را مستقل در نظر بگیریم، نیروهای عمل و عکس‌العمل در آن مشاهده

نمی‌کنیم و نتیجه نیروهای وارد بر آن از طرف خود جسم صفر است. اما اگر جسم به جرم M را به

دو جسم و به جرم‌های m1 و m2 جدا از هم تجزیه کنیم، به‌طوری‌که بین آنها فاصله بیفتد و خلأ

ایجاد شود، در این صورت پیدایش نیروی گرانشی در جسم اول به‌نام نیروی عمل F1 در مقابل پیدایش

نیروی گرانشی در جسم دوم بنام نیروی عکس‌العمل F2 از نیروی صفر (نیرویی که قبلا به‌نظر نمی‌رسید)

می‌باشند و اگر مجموع دو جسم به جرم‌های m1 و m2 را که از هم فاصله گرفته‌اند، جسم جدیدی

به جرم (M=m1+m2) بدانیم، در این صورت با خاصیت نیروی آن صفر شده در نیروهای عمل و

عکس‌العمل ناپدید می‌شوند.

طبق آزمایش یانگ در نوارهای تاریک امواج نورانی متضاد با دامنه‌های متقارن وجود دارد که درنتیجه

انرژی نورانی صفر شده و از نظرها ناپدید می‌شوند. می‌توان گفت که از دو نوع انرژی نورانی تکرنگ

و یکسان با دامنه‌های متضاد، انرژی صفر یا تاریکی به‌وجود می‌آید، برعکس از تجزیه تاریکی، دو

نوع انرژی نورانی با دامنه‌های متضاد ایجاد می‌شوند.

براساس پیش‌گفته‌های فوق می‌توان نظریه صفر را چنین بیان کرد: پیدایش هستی هر چیز برمبنای

صفر (نیستی) با خواص معینی برای رسیدن به مقدار ثابت معین (بقاء) درنهایت به صفر (نیستی)، در

مقابل پیدایش هستی چیز دیگری از صفر «نیستی» با خواص معین برای رسیدن به مقدار ثابت

معین (بقاء) درنهایت به صفر (نیستی) تعریف می‌شود. قطعا قانون معینی بین آن دو چیز (پدیده)

و خواص آنها وجود دارد. به‌طوری‌که در هر حال نتیجه کلی پیدایش آن دو چیز (پدیده)، صفر (نیستی)

است. عبارت هر چیز دلالت بر ماده و غیرماده می‌کند.

ناظری که با تفکر صفر با کل زوایای دید مثبت و منفی به هستی نگاه می‌کند، تمام جوهرهای مثبت

و منفی را با یک قانون صفر هستی می‌بیند و «ناظر صفر» نامیده می‌شود، بنابراین «ناظر صفر»

ناظری است که تمام هستی را یک‌جا می‌بیند که با تمام جوهرهای هستی متضاد به کمک هم

از صفر به‌وجود می‌آیند و به مقدار ماگزیمم می‌رسند و نابود می‌شوند.

وقتی n ذره با جرم m در بی‌نهایت نزدیک به نقطه صفر مرکز پیدایش جهان هستی متمرکز باشند

باید جرم بیشتر ذرات به انرژی تبدیل شوند تا این ذرات در حوالی نقطه صفر در داخل هم قرار بگیرند،

این انرژی بسیار عظیم را انرژی آیت EA می‌نامند.

بنابراین جرم اغلب ذرات بی‌نهایت نزدیک به نقطه صفر از بین رفته و برای نگهداری آنها فقط انرژی

آیت EA مورد نیاز است. به همین ترتیب ضدجرم اغلب ذرات مقابل در بی‌نهایت نزدیک به نقطه صفر از

بین رفته و برای نگهداری آنها فقط به ضدانرژی آیت EA لازم است. انرژی و ضدانرژی آیت خودبه‌خود

به‌وجود نیامده‌اند، بلکه به کمک یکدیگر از انرژی صفر ایجاد شده‌اند.

در فیزیک امروزه پیدایش جهان هستی را طبق رابطه انیشتین E=mc2 از انرژی و جرم می‌دانند که

به یکدیگر قابل تبدیل‌اند و بقیه خواص فیزیکی به یک نحوی با انرژی رابطه دارند چون تقارنی برای

جرم و انرژی نمی‌دانند. بنا بر این تقارن در پیدایش جهان هستی شکسته می‌شود زیرا در فیزیک

امروزی بررسی کردن قوانین یک طرف هستی بدون در نظر گرفتن طرف دیگر هستی ناقص است.

طبق اصل بقا انرژی نسبیتی کل E=mc2=k+mc2 مجموع کل جرم و انرژی موجود در عالم ماده را

ثابت می‌دانند و این اصل یعنی بررسی قوانین مربوط به یک طرف هستی است که تقارن ندارد.

برای تکمیل آن می‌توان از نظریه صفر استفاده کرد و تقارنی به آن داد.

برای کامل کردن اصل بقاء انرژی نسبیتی کل انیشتین طبق نظریه صفر باید سه اصل دیگر نیز به

آن اضافه کرد. بنابراین از نظر ناظر صفر پیدایش جهان هستی به‌صورت چهار اصل زیر است:

اصل اول: اصل بقاء جرم و انرژی در عالم ماده :

جرم و انرژی در عالم ماده به خودی خود به‌وجود نمی‌آیند و به‌خودی خود از بین نمی‌روند بلکه به کمک

ضدجرم و ضدانرژی از صفر به‌وجود آمده و از بین می‌روند، به‌طوری‌که مجموع کل جرم و انرژی موجود

در عالم ماده مقداری است ثابت و می‌توانند به یکدیگر تبدیل شوند.

اصل دوم:اصل بقاء ضدجرم و ضدانرژی در عالم ضدماده:

ضدجرم و ضدانرژی در عالم ضدماده به خودی خود به‌وجود نمی‌آیند و از بین نمی‌روند بلکه به کمک

جرم و انرژی از صفر به‌وجود می‌آیند و از بین می‌روند به‌طوری‌که مجموع کل ضدجرم و ضدانرژی موجود

در عالم ضدماده مقداری است ثابت و می‌توانند به یکدیگر تبدیل شوند.

اصل سوم: اصل نیستی (عالم غیب):

عالم نیستی یا غیب عالم واحدی است که در یک نقطه هندسی تمام ذرات متضاد دو عالم ماده با

خاصیت معین و ضدماده با خاصیت معین در این نقطه ادغام شده و یک ذره متمرکز با خاصیت معین

در این نقطه ادغام شده و یک ذره متمرکز با خاصیت صفر است.

اصل چهارم: اصل هستی:

هنگام به‌وجود آمدن هستی از عالم نیستی تمام ذرات متمرکز در یک نقطه با خاصیت صفر به‌نام

نقطه صفر شناخته شده و دو عالم متضاد هستی یکی عالم ماده با اصل بقاء (جرم و انرژی) برای

ذرات عالم ماده و دیگری عالم ضدماده با اصل بقاء (ضدجرم و ضدانرژی) برای ضدذرات عالم ماده

به‌وجود آمده‌اند.

چون ما در جهان ماده هستیم و پس از شناخته شدن جهان هستی از عالم ضدماده دور شده‌ایم از

وجود عالم ضدماده بی‌خبریم، اما امکان پخش ذرات ضدماده در اثر برخورد با زمین و یا سیارات دیگر

از اصل بقاء جرم و انرژی پیروی نکرده‌اند، این‌گونه مشاهدات وجود عالم ضدماده را خبر می‌دهد، به

طوری‌که دانشمندان نباید از مطالعه عالم ضدماده غافل بمانند.

برگزیده از روزنامه همشهری

ما غایبیم تو حاضر

ما خفته ایم تو ناظر

زمان رسید به آخر

بازآ که در فشاریم

از دیده اشکباریم

مصطفي

اشداء علي الكفار

رحماء بينهم بود

هفت اصل بیل گیتس

بیل گیتس هراز گاهی در دانشگاهها و دبیرستانهای امریکا با دانشجویان و دانش آموزان ملاقات داشته و برای آنها سخنرانی می کند.او هفت اصل مهم را که دانش آموزان در دبیرستان فرا نمیگیرند به شرح زیر نام برد:

اصل اول: در زندگی همه چیز عادلانه نیست و بهتر است با این حقیقت کنار بیایید.

اصل دوم: دنیا هیچ ارزشی برای عزت نفس شما قایل نیست. در این دنیا از شما انتظار میرود قبل از اینکه نسبت به خودتان احساس خوبی داشته باشید کار مثبتی انجام دهید.

اصل سوم: پس از فارغ التحصیل شدن از دبیرستان و استخدام شدن کسی به شما حقوق فوق العاده زیادی پرداخت نخواهد کرد به همین ترتیب قبل از آنکه بتوانید به مقام و موقعیت بالاتری برسید باید برای مقام ومزایایش زحمت بکشید.

اصل چهارم: اگر فکر میکنید آموزگارتان سخت گیر است  در اشتباه هستید پس از استخدام شدن متوجه خواهید شد که رییس شما سخت گیرتر از آموزگارتان است چون امنیت شغلی آموزگارتان را ندارد.

اصل پنجم: آشپزی در رستورانها باغرور و شان شما تضاد ندارد. پدربزرگهای ما برای این کار اصطلاح دیگری داشتند از نظر آنها این کار یک فرصت بود.

اصل ششم: اگر در کارتان موفق نیستید والدین خود را ملامت نکنید از نالیدن دست بکشید و از اشتباهات خود درس بگیرید.

اصل هفتم: قبل از آنکه شما متولد بشوید والدین شما هم جوانان پر شوری بودند و به قدری که کنون به نظر شما میرسد ملال آور نبودند.

از تعالیم پدر (رض) بلاگ تکریم 

برای مغفرت اموات؟ سازندگی انسانها؟ از خود قرآن میپرسیم که برای چه آمدی؟ می فرماید : کتاب انزلناه الیک لتخرج الناس من الظلمات الی النور - قرآن صرفاً برای این آمده که مردم را نجات بدهد از ظلمات ، آنها را به نورانیت برساند.
معنای دیگر این که بشر در ظلمات هستند. تمام بشریت در عالم حیوانی،در ظلمات حیوانی هستند و میخواهند تکامل پیدا کنند و در مسیر تکامل به مقام انسانیت و فرا انسانیت برسند. اینها از خدا می خواهند که خدایا برای ما آنچه که ما را به کمال می رساند ، آنرا برای ما بفرست .
خداوند در خواست باطنی و معنوی این اشخاص را می شنود وبرای اینها دارویی فرستاده که آن دارو به نام احکام قرآن است.
جهان بر مبنای تکامل است ، تا موقعیت انسانی جهت ، جهت تکوین است. از نظر تکوین پروردگار عالم خلائق را بالا می آورد تا به موقعیتحیوانی. انسان هم یکی از آن حیوان هاست .به قول نویسنده ها جانور گویا . انسان را میگویند جانور گویا ، یعنی حیوان ناطق.
این جانور گویا میخواهد عروج کند ، برسد به موقعیتی که مسجود ملائک قرار گیرد ، موقعیتی که جلیس خدا باشد .از خدا می خواهد که خدایا چه کار کنم که به آنجا برسم؟
خدای تعالی پیغمبرانی را میفرستد ، به وسیله آنها دستورات طبی-معنوی را می فرستد.هرکس خودش را مریض دید، با آن دواها مداوا کردسالم میشود، قلب سلیم پیدا میکند...یوم لا ینفع مال و لا بنون الا من اتی الله بقلب سلیم
این برای این آمده تا زنده ها به این عمل کنند. به جای زنده ها ببرند به مرده ها بخوانند،این بالاترین اهانت نیست؟!
چرا با قرآن بازی می کنیم؟!
چقدر از ارزش موقعیت این کلام پایین آوردیم؟!
چقدر دستورات خداوندی را مسخره کردیم؟!
تنها قرآن است دست نخورده ، تنها قرآن است شفیع عالم ،تنها قرآن است که فیه شفاء لما فی الصدور ،نمی فرماید : غفران لما فی القبور ، ..... شفاء لما فی الصدور ....یک حرکتی بکنیم ، موفق می شویم ، خدا هم کمک میکند .
بیایید قرآن را از دست مرده ها بگیریم و به دست زنده ها بدهیم
ان هذه تذکرة لمن شاء اتخذت الی ربه سبیلا....این یادآوریست برای کسی که بخواهد به سوی پروردگار عالم حرکت کند.
.... پدر (رض)

حیوانات هم همه چیز را برای بچه شان میخواهند...

ماهم!!

پس تفاوت ما چیست؟؟

سلام بر تو که آیات سبز خدا را ....

...به حاشا نشسته ای!!!

از بلاگ غزنه

گسترۀ زبان فارسی دری

درمنطقه و درجهان

زمانی بود که نزد شادروان علامه صلاح الدين سلجوقی درس تفسير بيضاوی می خواندم. سورة يوسف مطرح بحث بود و تمنای زليخا از يوسف کم گم گشته موضوع درس بود. در آيه بيست و سوم از زبان اين زن واژۀ (هيت لک) به يوسف خطاب ميشود که ترجمة آن معمولاً چنين آمده است:(من برای توآماده ام). علامه سلجوقی دراين مورد از دوران شاگردی اش قصه کرد که وی دران روزگاران در رشته نحو مسلط بوده و به استادش گفت که همچو عبارتی باساختار(هيت لک) همخوان نيست. استاد برخاسته فرهنگی ازلغات زبان قبطی را باز کرد ودران فرهنگ کلمه (هيت لک) به زبان قبطی چنين معنی را افاده ميکرد: (درآغوشم درآی). بنابران واژۀ مذبور عربی نبوده بلکه يک واژة اجنبی ميباشد که درقرآن کريم منحيث يک واژه دخيل تابعيت داده شده است. زيرا زليخا به قبطی سخن ميگفت. درتحقيقات و نتيجه گيری های که اخيراً بعمل آورده است، محقق معروف زبانشناسی ودانشمند قرآن شناس وپژوهشگر بلندآوازۀ انگليسی زبان، جفری آرتر را عقیده برانست که 400 کلمه اجنبی درقرآن کریم وجود دارد وازانجمله بیست وهفت کلمه آن دری است وعبارتند از:

سجیل: معرب سنگ وگل، پارۀ گل خشکیده که ماننذ سنگ باشد

اباریق: جمع ابریق، معرب آبریز، کوزه، ظرف سفالین نوله دار بادسته برای آب یا مشروب.

تنور: جای پختن نان درخانه یادکان، به عربی تنُّور،

جمع آن تنایز کنز: بمعنای گنج، جمع آن به عربی کنوز

مجوس: مردم آفتاب پرست، معرب، گبر، واحد آن مجوسی

مرجان: نوعی از جانوران دریایی شبیه به گیاه، مرجان سرخ برای زینت آلات واشیا بکار میرود، برخی ازان دریکجا مجتمع شده و انباشته شده جزایر مرجانی را تشکیل میدهند

مِسک:معرب مِشک، مادۀ خوشبوی که از نافۀ آهوی مشک تولید میشود به عربی مسک می گویند.

کورت: جمع حال تاریک شدن

تقالید: گردن بند به گردن انداختن، قلاده، جمع تقلید، پیروی کردن

بیع: خرید و فروش، بیعانه(بیانه) قسمتی از پیش پرداخت

کنایس: جمع کنیسه، کنشت، کلیسا، عبادتگاه نصاری و معبد یهودیان

جهنم: دوزخ، جای گناهکاران

دینار: از کلمۀ نایوس لاتینی، دینار پول مروج ایرانی قدیم (یک صدم ریال)

قدیمترین دینار عربی در 695 م درزمان عبدالملک بن مروان رواج یافت.

رس: چاه کهنه، زیر خاک کردن، دفن کردن، یک نوع خاک

روم: محلی در آسیای صغیر (روم شرقی) از مردم روم

زنجبیل: معرب زنجفیل، گیاهیست تند در خوراکه ها بکار میرود

سُرادِق: سراپرده، خیمه، غبار، جمع آن سرادقات

سقر: جهنم، دوزخ

سجین: دایم، ثابت، شدید، سخت، نام جایی در دوزخ، زندانی

سلسبیل: سلیس، نرم، روان، گوارا، می خوشگوار، نام چشمه ای در بهشت

ورده: گل سرخ

سندس: ذارچه ابریشمی یا سندی، دیبای زربفت لطیف و گران بها

قرطاس: کاغذ، جمع آن قراطیس

اقفال: جمع قفل و به کسره قفل کردن، در بستن

کافور: دارویی است سفید رنگ، خوشبو، متبلور، ضدعفونی

یاقوت: ازسنگهای کریمه اکثراً سرخ رنگ در فارسی یاکند هم میگویند

یهود: جهود، بنی اسرائیل، از پیروان حضرت موسی

افزون براین واژگان، حدود هجده لغت دیگر را نیز محققان یافته اند که درواقع معرب کلمات فارسی میباشند، مانند:

زمهریر: شدت سرمای سخت، جای بسیار سرد، در عربی نیز .مهریر آمده

کاس: جام، ظرفی که در آن نوشیده شود در فارسی کاس یا کاسه میگویند، جمع آن کاسات

جُناح: گناه، عمل زشت، معصیت، گنه هم میگویند

خُنک: سرد، ضد گرم

زُور: قوه، نیرو، عقل، رای، باضل، شرک، لذت، درفارسی زور آمده است

شُواظ: زبانۀ آتش، شعله، حرارت، درحال ذوب شدن

اُسوَه: مقتدا، پیشوا، پیشرو، و آنچه کسی را با آن تسلی دهند

فیل: پیل، جمع عربی آن افیال، بزرگترین حیوان

توره: تورک فارسی، شغال، حیوان وحشی

عبقری: جای نیکو، درخشان، بزرگ قوم، نفیس، فرش زیبا، لباس فاخر

زبانیه: نگهبانان دوزخ، جمع زبنیه، دوزخبان، زبانه کشیدن شعله های آتش

ابد: جمع آن آباد، جاودان

قمطریر: شدید، سخت، دشوار

نجس: ناپاک، پلید

بررُخ: مانع وحایل بین وچیز

تَبَت: نابودشده، قطع شده، تب و تاب یافته

سخط: خشم گرفتن برکسی، غضب

سُهی: (بگونۀ سها)، ستارۀ کوچک و کم نور در دب اصغر. این کلمات ریشه و بنیاد دری داشته که به فراخنای زبان عربی درآمده ومشتقات آنها بادلایل مبسوط از جانب محققین توضیح شده است (1)

فرانمودی از گسترۀ زبان فارسی دری که اسدی طوسی در (مناظرۀ عرب و عجم) اشاره ای براین الفاظ دخیل دارد:

          سلمان گُزین، پارسی است وبر محــــــــــــــمد

          اقرار  نیاورد  کسی  پیش    ز  سلمــــــــــــان

          وز بهر شُگُم * در سخن پارسیش گفـــــــــــت

          پیغمبر مرسل چو غمین دیدش و پژمــــــــــان

          در قرآن هم پارسی است اینـــــــک تو درلـفظ

          (سجیل) همی خوانیش و سنگ و گل اســت آن

          ما (شکر) گوییم و شما (سکر) گوییــــــــــــــد

          ما (مشک) شما (مسک) ختن هســــت فـراوان

سال 1372 در تهران در مقدمه تاج التراجم، شهفور اسفراینی با ویراستاری جناب نجیب مایل هروی در پیرامون برگردانی سوره فاتحه توسط سلمان فارسی تبصره ای دارد که این قدیمترین ترجمه آیاتی از قرآن به زبان دری میباشد.

شادروان اکادمیسین دکتور جاوید درمقالۀ (زبان ما، جهان ما) می نویسد که بنابر روایت ارباب لغت واژه های فارسی در احادیث نبوی نیز بمشاهده رسیده

است، حتی در روایات آمده است که گاهگاهی از زبان پیغمبر اکرم عبارتهای فارسی شنیده شده است.

شُگُم: شگون، یعنی فال نیک